У 1980 годзе ансамбль быў у ліку ганаровых госцяў запрошаны на фэст ''Залаты Арфей'', які праходзіў ў Балгарыі. Ад Аўстрыі на фэст прыехала знакамітая група ''Супермакс'', з ФРГ - папулярная спявачка Прешез Уілсан (у мінулым салістка груп ''Бони М'' і ''Эрапшн'').
- Гэта была сапраўды свята дыска-музыкі вышэйшага парадку, - успамінаў падчас апошніх гастроляў у Казані бас-гітарыст і спявак ''Верасоў'' Аляксандр Ціханович, - маляўнічасць, танец, блішчалае валоданне музыкаў усімі прыладамі і вельмі прыгожае шоў. Дыска-музыка пакінула свой след у творчасці шматлікіх музыкаў, занесла сваё ўкладанне ў музыку ''новай хвалі'', аказаўшы вызначаны ўплыў і на нашу творчасць.
А пласцінка ансамбля 1980 года так і завецца - ''Наша дыскатэка''

Ў 1980 годзе кампазітар Эдуард Ханок прапанаваў «Верасам» несумнеўны хіт «Малиновка»,але спяваць яго было няма каму — Мікуліч калектыў пакінула. Ядзвіга Паплаўская не жадала пець «Малиновку». Аднойчы Раінчік, эксперыментуючы на сінтэзатары, прыдумаў «свісцячы» уступ і загарэўся ідэяй менавіта ў такой аранжоўцы праспяваць гэтую няхітрую песеньку. Сабраў «малы мастсавет» у сябе хаты — акрамя яго і яго жонкі Ірыны Кветкавай (яны пажаніліся яшчэ ў кансерваторыі, да «Верасов») — былі Аляксандр Ціхановіч і Ядзя Паплаўская (а яны сталі мужам і жонкай ужо ў «Верасах»).
— Калі я першы раз паказваў «Малиновку» і казаў, што будзем яе спяваць, жонка стала мяне сароміць — са смехам успамінае Васіль Пятровіч.— Мы ў то час «Бітлз» на восем-дзевяць галасоў раскладвалі, а тут «Малиновка». Ядзе таксама яна не спадабалася. Але я ўжо тады быў дыктатарам, сказаў, што будзем спяваць — і ўсё. І сказаў, што заўтра гэтую песню будуць спяваць усё. Давесці не мог, але інтуітыўна адчуваў. А Саша Тіхановіч, які наогул тады не спяваў, сказаў: «Я спаю, не слухай іх».

Але патрэбен быў яшчэ і жаночы голас. Адзін быў — Святлана Скачко. Але яго было мала. Другі знайшоўся вельмі арыгінальна. «Верасы» выступалі ў раённым ДК у Іванава Брэсцкай вобласці. Там Раінчік і ўбачыў на фота на стэндзе дзяўчыну, якой наканавана было стаць выканаўцай самога гучнага хіта «Верасов». Дзяўчыну Надзю адшукалі ў нейкі вёсцы. Прывезлі ў Менск. Для мацнейшага антуражу купілі сапраўдную свістульку, з якой Надзя як бы выдзімала знакаміты перасвіст.

Пасля «Песні-80» у Маскве «Малиновка» загучала ці ледзь не з кожнага праса. А ВІА «Верасы» увайшлі ў эліту савецкай эстрады. І у наступныя пяць гадоў кожны год сталі выдаваць па хіту — «Я у бабулі жыву», «Завiруха», «Карнавал», «Зорка кахання», «Караван», «Музыка для ўсіх»,«Кахання развітальны баль"

Канцэрты таго часу былі вызначаны як ''Канцэрты для моладзі'', дзе "Верасы" больш увагі надавалі сучасным рытмам, выконвалі больш уласных кампазіцый, напісаных мастацкім кіраўніком, ужо ў той час заслужаным артыстам Беларускай ССР Васілем Раінчыкам. У напісанні музыкі працавалі і астатнія музыкі: Ірына Цвяткова, Сяргей Ведмедзь,Ядзвіга Паплаўская.

У 1986 годзе «Верасы» па асабістых чынніках пакінуў АляксандрЦіхановіч, услед за ім сышла Ядзвіга Паплаўская. Як вядома, у 1988 году яны арганізавалі дуэт «Шчаслівы выпадак» (а ў наступным і групу), які карыстаўся папулярнасцю ў СССР.